glam.web-log.nl

Wie ben ik?
Ik zal jullie wat over mezelf vertellen, hopelijk vinden jullie het interessant
Ik heet Lisa Wellington, ben 17 jaartjes oud en heb een klein zusje van 12
Ik zit soms belachelijk lang te internetten, op zoek naar modesites en dergelijke. Mode is samen met dansen mijn grootste hobby; ik ben er veel mee bezig en ben er ook heel erg in geïnteresseerd. Ik sta zelf ook ingeschreven bij een modellenbureau, waar ik op 4 juni mijn eerste echte fotoshoot heb! Ik hoop natuurlijk dat ik op een dag beroemd word, maar laten we eerst maar eens afwachten. Een tijdje geleden wilde ik heel graag naar een dansacademie (bijvoorbeeld Tilburg), omdat het me geweldig leek
om op te treden voor uitverkochte zalen. Dat doe ik nu ook, maar dan met de dansschool, haha Optreden vind ik altijd zó spannend! Maar er is een verschil tussen gezonde en ongezonde spanning... De modellenwereld en de balletwereld hebben verschillen en overeenkomsten. Het verschil is je lichaamsbouw. De balletwereld is daar nog strenger in: zonder de juiste lichaamsbouw wordt alles nog moeilijker. Natuurlijk, in de modellenwereld heb je de perfecte maten. Maar moet je per se de perfecte maten hebben? Nee, een paar centimeters verschil mag. Bij ballet moet je ook nog eens over lenigheid beschikken. Niet zomaar lenigheid, je moet dingen kunnen die 99% niet eens voor ogen hield! Wel zijn allebei de werelden beperkt. Je past in het plaatje of niet, zo simpel is het.
--
Lisa = liever lui dan moe, dus doe mij maar een potje lachen in plaats van een potje bewegen!

Real fashionista

Er is één ding waar ik alles voor doe, één ding waar ik niet zonder mee kan leven: geld. En niet zomaar geld, nee shópgeld. Het geld waar je de allerleukste fijne dingetjes van kan kopen zonder dat je er een schuldgevoel bij krijgt. Integendeel, je voelt je er juist zielsgelukkig door! Als ik mijn geld binnenkrijg, is het zo op. Ontzettend jammer! Dat is wat ik nu denk. Maar op het begin van de maand, als ik met mijn pinpas bij de kassa sta, denk ik iets heel anders... Dan denk ik dat mijn leven geweldig is, dat ik ben gemaakt om dit kledingstuk te kopen! Ik kom met mijn nieuwe spulletjes thuis en ben helemaal van de wereld. Tótdat er na een tijdje weer een bankafschrift verschijnt... Oeps! Heb ik zó veel uitgegeven? Zo duur kan dat toch nooit geweest zijn? Maar dan besef ik het. Ik besef dat ik niet goed bezig ben. Wáárom ben ik koopverslaafd? En waarom ben ik de enige op de wereld die zó snel blut is, en niet zo'n beetje ook? Ik zeg tegen mijn vriendinnen dat ik een speciaal geval ben, dat ik niet normaal ben. Waarom altijd ik, zeur ik. Mijn vriendinnen beloven dat ze de volgende maand met mij gaan budgetshoppen. Ik kijk ze vragend aan. Ze zeggen tegen me dat het leven niet alleen maar bestaat uit dúre dingen. Het kan ook goedkóper. Jee, denk ik, dat woord heb ik allang niet meer gehoord. Ik en goedkoop, dat gaat gewoon niet samen. De volgende maand staan mijn vriendinnen voor de deur. Kom je nog, is de vraag, of wil je niet geconfronteerd worden met koopjes? Zuchtend besluit ik toch maar mee te gaan. Het is immers lullig om te weigeren, ze hebben al die moeite speciaal voor míj gedaan! In de stad wijzen mijn vriendinnen me op de geweldigste rokjes, schoentjes, broeken en ga zo maar door. Ik kan mijn ogen niet geloven, dé schoentjes! Waarom heb ik die niet eerder gezien? En ik pak ze snel, voordat iemand anders ze wegkaapt. Ik hoop dat het je maat is, hoor ik iemand vaag zeggen. En óf het jouw maat is! Je kijkt  naar de prijs en gilt. Jeetje, zó goedkoop maar? Je zou ze bijna laten liggen! Je loopt tevreden naar de kassa en rekent af. Je huppelt zowat de winkel uit en buiten spring je een gat in de lucht. Bij de Zara zie je hem hangen: dé broek. Je kijkt op het prijskaartje en weer voel je een gil naar boven komen, die je nog maar net kunt onderdrukken. In de kleedkamer kom je erachter dat deze broek eigenlijk té perfect is. Hoe kan dit? Je dacht dat de perfecte broek niet bestond, en nu... In de uitverkoop notabene! Je rekent de broek af met een grote smile op je gezicht en met een nog grotere smile loop je de winkel uit. Waarom had je hier niet eerder aan gedacht? Voortaan mis ik nóóit meer de uitverkoop!

Zomervakantie

Ja, ook Lisa gaat dit jaar weer op vakantie... En al heel snel! Morgenochtend (vroeg!) gaan de spullen weer in de auto. Als alles is ingeladen, gaan Lisa en haar zusje in de auto zitten, op weg naar Frankrijk! Onderweg is het erg gezellig en wanneer we stoppen bij een pompstation met restaurant laten we de leeuw in ons los. Muffins, chocoladecroissants en franse frietjes... Here we come! Maar dan bedenkt Lisa zich dat ze nog éven gezond moet eten... Ze pakt dan maar een fles Evian en een sandwich, omdat het beleg op het stokbrood er niet al te smakelijk uitziet naar haar idee... Ze ziet iedereen met een bord friet zitten en krijgt het flink benauwd. Ik wil dat ook! Maar, zegt ze in zichzelf, er komen nog genoeg kansen, wees maar niet bang, de franse frietjes verdwijnen voorlopig nog niet van de aardbodem! En ze eet rustig haar sandwich op. Eenmaal terug in de auto drinkt ze gulzig uit haar Evian-fles. En nu is zíj niet diegene die jaloers is, maar de rest!

My life as a teenager

Altijd maar die lange weg naar school, altijd maar die boeken in mijn kluisje doen, altijd maar door de gangen slenteren, altijd maar naar de wc gaan, altijd maar pauze hebben, altijd maar eten, altijd maar lessen volgen, altijd maar je jas uit je kluisje halen, altijd maar terug naar huis fietsen..
Gelukkig bestaan er leukere dingen op de wereld! Om maar een paar voorbeelden te geven:
- Shoppen; hoe konden mensen uit de prehistorie overleven? Juist ja, door op jacht te gaan naar gebruiksvoorwerpen!
- Films; Jantje kijkt, Jantje huilt, Jantje lacht...

Welkom allemaal!

Hallo, hartelijk welkom allemaal..
Dit is dus mijn weblog! Ik hoop dat jullie mijn logs een béétje kunnen waarderen, haha
Ik kraam soms echt de grootste onzin uit, maar dan hoeven jullie alleen maar op het kruisje rechtsboven te klikken
Groetjes, Lisa